adımları yavaşlayan küçük kız ,
rüzgarları parantez içine alırken sadece kahkahalarının üstünü çiziyordu ..
Kesme işaretlerinde sallanan hayatından , damla damla ölümün içine bırakılıyordu ..
bulanık , tiz sesinde korku mesaileri , aslında bütün fotokopileri onda kalan yalnızlık emareleriydi....
siyah bir kagıt verilip eline "hadi başla" denildi .. siyahı karaladı. . .