zamanın içinde koşturuyorum. yaşadığımı hissettiğim vakit bedenimde duyduğum ağrılar vazgeçmeme sebep oluyor.başlıyorum her yolun yorgunluklarıma değecek kadar güzel olması ümdiyle. kontrolsüzce atılıyorum çevremde çizdiğim çembere. an geliyor ki yanılsamadan ibaret diyorum yaşananlar. bu sefer içe dönüm.sessiz bir işkence kime yapıldığına karar veremediğim.