Bugün sadece kendim için yazacağım ! satırlarıma seni almayacağım . Seni söyleyip , seni yaşamayacağım . Yazdıklarımı defalarca okuyacağım ama bu kez canım acımayacak .Şarkıları ne kadar sevdiğimi ve son zamanlarda dinlerken nasıl hüzünlendiğimi söyleyeceğim de nedeninden bahsetmeyeceğim . Eskiden yemek yemeye bayılırdım diyeceğim .Şimdiden söz etmeyeceğim . Uykumun düzeninden ve bendeki değişimden konu açılmasına izin vermeyeceğim . Güneşli havaları ne kadar çok sevdiğimi söyleyeceğim de güneşli havalarda yağan yağmurdan bahsetmeyeceğim.Kalemimin “ben” yerine nasıl “ sen” yazdığı konusuna girmeyeceğim .Senden bahsedip yaramı kanatmayacağım . Evet bu kez böyle olacak .Bu sayfa tamamen bana ait olacak . Adının geçtiği yerde zamanı nasıl durduğumu bilmene gerek yok bu saatten sonra. Sadece “seviyorum” diyeceğim . Asla “ama o.. ” diye başlayan cümleler kurmayacağım .Kendimi kahretmeyeceğim . Sen diyip sayfalarımı kirletmeyeceğim .Bak bu kez sen yoksun ne güzel oldu . Nasıl da bana ait oldu .
Bu satırlarda hep (s)ben varım . ben ! ben! (s)Ben! (b)Sen ! sen …. !
Biliyorum hiçbir zaman kelimelerimin “ben” den “ sen” e geçişine tanık olmayı bırakamayacağım. Ben hiçbir zaman bana ait olan cümleler kuramayacağım .
Seni cümlelerimin en anlamlı kısmına gizleyip , “ben” i “ sen” yapan sana teşekkür edeceğim.
Ben sen kusarken ,
Gözlerimi kapayıp senli cümleler kuruyorum . Sana ait olan paragraflar oluşturuyorum ama adını koyamıyorum .Ne istediğimi biliyorum da ne yapacağımı bilmiyorum …