Bir istasyon vardı
Önünde insanların
Bekleşip durduğu..
Onlarla birlikte
Parçalanırdı umutlar,
Hüzün dağıtırdı trenler
Uzaktan kalkan ellere..
İncecik bir bıçaktı
Özlemler,
Saplanır kalırdı
Yüreklere..
Yaralı bir güvercin
Eşlik eder,
Gözyaşı dökerdi
Ve kan damlardı
Kanadından..
Hüzün kokularıyla
Hasret açardı akşamlar..
Bir genç kızın dudağında
Buruk kalmış
Bir hoşçakal gibiydi,
Yarım kalırdı avuçlarda
Uzayıp giden o yollar..