Hani benim sevincim nerede;
Bilyelerim, topacım,
Kiraz ağacında yırtılan gömleğim?
Çaldılar çocukluğumu habersiz...

Penceresiz kaldım anne,
Uçurtmam tel örgülere takıldı...
Hani benim gençliğim nerede?

Ne varsa buğusu genzi yakan,
Ekmek gibi, aşk gibi,
Ah, ne varsa güzellikten yana,
Bölüştüm, büyümüştüm.
içime sığmıyordu insanlar...

Bu ne yaman çelişki anne,
"Kurtlar sofrasına" düştüm..
Hani benim direncim nerede?

Hani benim övüncüm nerede;
Akvaryumum, kanaryam,
Üstüne titrediğim kaktüs çiçeği?
Aldılar kitaplarımı sorgusuz...

Duvarlar konuşmuyor anne,
Ve açık kalmıyor hiçbir kapı
Hani benim gençliğim nerede?

Daha kapılmamışken rüzgara,
Tatmamışken rakıyı,
Şiire yeni yeni başlamışken,
Koştum, dağlara koştum;
Daha öpmemişken hiçbir kızı...

Yağmurları biriktir anne,
"Çağ yangınında" tutuştum...
Hani benim bilincim nerede?

yusuf hayaloğlu