frederic beigbeder'in romantik egoist isimli kitabından alıntıdır.

zaman zaman, kaldığım otelin penceresinden dışarı bakıyorum ve her defasında, güneş başka bir şehrin üzerine doğuyor oluyor. iyi akşamlar, fani dünyanın fani işleri. bazen çok geç bir saatte, cep telefonumun ceketimin içinde titreştiğini sanıyorum, arayanın sen olduğunu umut ederek üzerine atlıyorum, ama cebimde telefonu titretenin müzik setinin basları olduğunu anlıyorum. bu başarısız aşk hikayesinin, asla pişman olmayacağım tek aşk hikayesi olduğunu biliyorum. bir gün hastanede, kollarıma saplanmış morfin tüpleriyle ölümü beklerken, bunu düşünmeye, bunu yaşamış olmaktan dolayı gurur duymaya devam edeceğim.